Molenbuurt
De molenstenen bij de entree van de Molenbuurt komen oorspronkelijk uit molen De Vlijt’. Deze werd in 1858 in Meppel gebouwd. Ooit waren deze stenen het hart van de molen, maar tijden veranderen. Toen de molen niet meer werd gebruikt, besloot de molenaar in 1954 dat de stenen afgevoerd konden worden.
Aan boord van de Zeemeeuw
Hij vroeg de schipper van beurtschip 'De Zeemeeuw':
“Zeg Wolter, kunnie mi’j die paar meulestien;n niet ies meeneem’n; ik `ebbe d;r maar last van en ik wil ze graag kwiet; ie kun ze ja wel arrengs op `t Iesselmeer aover boord zett;n"
De Zeemeeuw voer via het Ketelmeer richting Amsterdam. De dijk rond Oostelijk Flevoland was in die jaren nog niet in aanbouw en tussen twee dijkvakken noordelijk van Ketelheven was tijdelijk nog een (scheepvaart)gat opengehouden.
De opzet was om de stenen in dat gat te dumpen. Dan zou er na sluiting geen spoor meer van te vinden zijn. Maar de beide stenen kwamen uiteindelijk niet in het gat terecht. Ze werden net buiten de dijk van boord gegooid en kwamen daardoor op de bodem van de voormalige Zuiderzee terecht, op de plek waar nu ongeveer Swifterbant ligt. Door die fout kregen ze uiteindelijk onbedoeld een heel nieuw leven.
Ontginnen nieuwe polder Flevoland
Ongeveer tien jaar later, tijdens het ontginnen van de nieuwe polder Flevoland, werden de stenen namelijk weer gevonden. Ze waren weggezakt in de zachte polderbodem van de nieuw gewonnen kavels. Het ontginningsbedrijf van de Rijksdienst voor IJsselmeerpolders in Swifterbant vond de stenen bij de werkzaamheden en de opzichter plaatste ze als visitekaartje aan beide kanten van de inrit. Door de voortgaande ontginning verhuisde het ontginningsbedrijf geregeld mee van noord naar zuid door de polder. Na Swifterbant, kwam het bedrijf via Dronten en Lelystad in Zeewolde terecht.
Naar elke nieuwe locatie werden de molenstenen meegenomen en weer bij de ingang geplaatst. Daar werd het oude kavelnummer van de stenen verwijderd en het nieuwe kavelnummer erop geschilderd. Uiteindelijk kwam in 2004 een einde aan een zwerftocht door de polder. Een particulier bedrijf, dat al een aantal jaren eerder het bedrijf had overgenomen, sloot in dat jaar de bedrijfslocatie in Zeewolde. Maar gelukkig bleken de molenstenen opgeslagen te liggen in Almere. Op verzoek werden ze overgedragen aan de gemeente Zeewolde, omdat dit de gemeente was waar het ontginningsbedrijf als laatste gevestigd was.
Molenstenen in Zeewolde
In het jaar dat de gemeente Zeewolde twintig jaar bestond, waren de molenstenen dus weer terug in Zeewolde. Op 18 september 2004 kregen de molenstenen daar aan de Zuiderzeeweg een mooie plek. Maar in twintig jaar is er veel veranderd in Zeewolde. Zo is er rondom die locatie veel gebouwd waardoor de molenstenen minder goed zichtbaar zijn geworden.
In de daaropvolgende twintig jaar is de Polderwijk tot ontwikkeling gekomen en een van de buurten daar heeft de naam ‘Molenbuurt’ gekregen. In 2024 is daarom besloten om de stenen te verplaatsen naar een plek die beter bij hun verleden past: de entree van de Molenbuurt in de Polderwijk. Op de molenstenen staat het kavelnummer waarop de Molenbuurt gebouwd is (Qz 43). Precies zoals ze dat vroeger deden bij de aanduiding van bedrijfslocaties. De twee molenstenen, die aanvankelijk een roemloos zeemansgraf in de voormalige Zuiderzee kregen, vinden op deze manier een passende (eind)bestemming.
Binnenkort is er meer informatie over de molenstenen beschikbaar via Flevoland Erfgoed(Verwijst naar een externe website).
